Podstawowe pojęcia w bioenergoterapii

Nazewnictwo w bioenergoterapii

(Pierwotna wersja pojęć została opracowana w Polskim Stowarzyszeniu Bioterapeutów "BIOPOL" - Warszawa 1995r.)

Bioterapia (bioenergoterapia) - jest to swoiste oddziaływanie jednego organizmu na drugi lub inne przy wykorzystaniu energii własnej (bioenergii).

Bioenergia - jest to energia własna każdego żywego organizmu przejawiająca się w dynamicznym funkcjonowaniu tego organizmu. Energia wewnętrzna organizmu żywego znajduje odbicie w polu energetycznym istniejącym wokół tego organizmu i jest zwana polem biologicznym lub biopolem.

Pole biologiczne (biopole) żywego organizmu jest wykładnikiem jego energii wewnętrznej i harmonii psychosomatycznej. Biopole wokół głowy człowieka nosi nazwę aury. W polu biologicznym człowieka szczególne i swoiste punkty energetyczne tworzą szereg tzw. ośrodków energetycznych ułożonych w linii osi środkowej ciała i przypisywanych miejscom usytuowania głównych ośrodków (gruczołów) wydzielania wewnętrznego. Pole biologiczne człowieka może być odbierane w trzech lub więcej warstwach. Przypisuje się je (te warstwy) subtelności określonych energii lub istnieniu trzech poziomów świadomości.

Ośrodki energetyczne (OE) ciała człowieka są to punkty swoiste ciała człowieka odbierane przez bioterapeutę jako punkty bioenergii. Punkty te najprawdopodobniej mają związek z umiejscowieniem gruczołów wydzielania wewnętrznego lub określonym splotom nerwowym i przypisuje się im zdolności do transferu energii między ciałami energetycznymi człowieka.

Bioterapeuta (bioenergoterapeuta) - osoba zdolna i predysponowana do lokalizacji zaburzeń w biopolu drugiego człowieka jak również ich usuwania przy pomocy bioenergii ( własnej lub grupowej) i określonych świadomych działań fizycznych (passy, głaski, impozycje, aplikacje itp.) czy psychologicznych.

Lokalizacja zaburzeń bioenergetycznych (biodiagnoza) - lokalizacja na ciele drugiego człowieka miejsc o zaburzonej strukturze energetycznej mogących mieć wpływ na całościowe funkcjonowanie organizmu. W.w. obszary mogą pokrywać się z miejscami uważanymi przez medycynę klasyczna za chore.

Przebieg zabiegu:

PIERWSZY KONTAKT

Pacjent zgłaszający się do mnie na terapię wyraża zgodę na sposób prowadzenia terapii i jest świadomy zasady nie przerywania kontaktu z lekarzem prowadzącym jak również konieczności kontynuacji prowadzonej terapii medycznej. Na pierwszym spotkaniu powinien podpisać druk poinformowania o zasadach terapii. Po wywiadzie stwierdzającym zasadniczy powód przyjścia na zabieg następuje dodatkowe sprawdzenie (lokalizacja) charakteru zaburzeń wskazanych przez pacjenta jak również innych z konsultowaniem ich obrazu. Mogą wówczas być podane wskazania co do kontroli medycznej zlokalizowanych zaburzeń bioenergetycznych. Kolejnym etapem jest wykonanie prostych manipulacji na kręgosłupie ( o ile jest to zasadne i nie ma przeciwwskazań) w pozycji stojącej lub leżącej. Zabiegi nie wymagają obnażania ciała.

Dodatkowymi czynnościami mogą być elementy relaksu, hipnozy, sugestoterapii, clawipunktury, akupresury itd. O ile pacjent wyraża na nie zgodę i nie ma przeciwwskazań. Reakcje odruchowe na ciele pacjenta mogą wzbogacić obraz zaburzenia i przyczynić się do sukcesu terapeutycznego. Ostatnim elementem terapii jest zastosowanie wybranych technik bioenergetycznych takich jak aplikacje, impozycje, passy, głaski. Pacjent jest cały czas kontrolowany co do rodzaju i skali własnych odczuć.

Finałem są zalecenia, wskazania do ewentualnej konsultacji medycznej, zachowania przy wykonywaniu codziennych czynności domowych czy w pracy. Zwracam również uwagę na możliwość wystąpienia przesilenia. Nakazuję obserwację reakcji organizmu i doradzam termin następnej wizyty.

ODCZUCIA PACJENTA PODCZAS ZABIEGU BIOENERGOTERAPII

PRZEBIEG MOŻLIWEGO PRZESILENIA

Bioenergoterapia nie jest działaniem zastępującym leczenie medyczne lecz komplementarnym wspomaganiem osłabionego energetycznie organizmu. Stosowanie bioenergoterapii nie wymaga przerywania jakiejkolwiek terapii medycznej.

Bioenergoterapia nie jest tylko środkiem łagodzącym objawy lecz docierającym do przyczyny zaburzenia bioenergetycznego.

· Chory podczas zabiegu może nie odczuwać nic a mimo to po jednym lub paru zabiegach następuje poprawa zdrowia i możliwe są zmiany pozytywne w obrazie EKG, USG, EMG, tomograficznym czy morfologii.

· Pacjent może odczuwać rodzaj chłodnego lub ciepłego powiewu idącego od rąk bioenergoterapeuty.

· Pojawić się może cierpnięcie (znieczulenie) różnych miejsc ciała (głowy, piersi, rąk, palców, stóp...)lub przesuwanie się lekkiego napięcia (puchu, ucisku...), nitek po powierzchni ciała.

· Mogą pojawić się zawroty głowy, skłonność do kołysania ciała i uczucie senności.

· Cierpnięcie może prowadzić do miejscowego znieczulenia lub odrętwienia.

· Pojawić się mogą skurcze mięśni mimo woli pacjenta. Organizm pacjenta może zareagować lokalnymi bólami w miejscach dotąd nie odczuwanych jako chore. Może być to tzw. ból wędrujący lub informacja o rozwijającej się dolegliwości, która zareagowała na bioenergię.

· Sen spowodowany passami (działaniem) bioenergoterapeuty jest pokrzepiający i ogólnie wzmacniający.

Duże znaczenie w terapii ma fakt akceptowania przez pacjenta osoby terapeuty, czy jest sympatyczna, budzi zaufanie a zabieg jest nieinwazyjny (psychicznie i fizycznie).

· W bioenergoterapii nie jest potrzebna ślepa wiara, wystarczy by chory wyraził otwartość na terapię i miał pozytywną motywację.

· Nie jest wskazane by w czasie bioenergoterapii były osoby ciekawskie, rozpraszające uwagę pacjenta. Czasem wskazane jest by osoba poddawała się bioterapii bez osób z kręgu rodziny (przy konfliktach rodzinnych).

· Bioenergoterapeuta nigdy nie obiecuje za jaki czas nastąpi poprawa stanu zdrowia, decyduje o tym reakcja organizmu pacjenta na pierwszy najdalej drugi zabieg.

· Ilość i częstotliwość zabiegów jest zindywidualizowana charakterem zaburzenia bioenergetycznego i cech osobniczych pacjenta. Odstęp między zabiegami winien (przy właściwym zabiegu) wynosić od 2 do 4 tygodni, jest to czas konieczny do zareagowania bioenergetyki pacjenta na w. w. działanie.

· Czas trwania zabiegu powinien wynosić od 10 do 30 min, zależnie od stanu zaburzeń bioenergetycznych.

· Bioenergoterapeuta nie bada pacjenta w typowy medyczny sposób, lecz metodą bezpośrednią (passów, głasków, impozycji) lub pośrednią (skanowania), która nie wymaga obnażania ciała ! Bioenergoterapeuta może działać przez ubranie, bandaże, opatrunki gipsowe, pościel...

· Bioenergoterapia może być wspomaganiem przy każdej chorobie lecz nie każdemu choremu (zindywidualizowanie odbioru bioenergii). Analogią jest tu stosowanie masażu lub zróżnicowanie działania lekarstw hormonalnych itp.

· W razie wystąpienia silnych (niepokojących) reakcji po zabiegu bioenergoterapeutycznym należy natychmiast skontaktować się z bioterapeutą, który wykonywał zabieg. W razie wizyty u lekarza należy wspomnieć o stosowanej bioterapii (w wypadku wystąpienia silnego przesilenia – doznań fizycznych czy psychicznych). Doznania takie mogą wystąpić nawet do 3 tygodni po zabiegu bioterapeuty i świadczą o silnym odbiorze bioenergii jak i wrażliwości pacjenta.

· Powyższe reakcje dotyczą zabiegów indywidualnych, reakcje po zabiegach zbiorowych interpretują zasady psychologii.