CENTRUM

                         SZKOLEŃ I TERAPII  NATURALNYCH

                                Ryszard ULMAN

                                05-300 Mińsk Maz. ul. Kolejowa 22, tel. 503076700

TERAPIA MANUALNA

Uprawnienia: Certyfikat nr 19/06 zaświadczający ukończenie szkolenia medycyny manualnej (kręgarstwa) i uzyskanie tytułu terapeuty medycyny manualnej w  W-wa 26.III.2006. Niepubl.Plac.Oświatowa nr zezw.4321-1/04. Działalność wykonywana od 1986r. po praktyce u ludowych kręgarzy. Łączę w swojej praktyce elementy metody Ackermana i Lewita.

Element terapii manualnej (fot.R.Ulman)

    Historia terapii manualnych jest stara jak ludzkość. Od dawien dawna stosowano różne metody oddziaływania na stawy kończyn czy kręgosłupa w celu uzyskania zdrowia. Nazywano wykonujących te czynności ustawiaczami, kręgarzami, osteopatami czy też współcześnie chiropraktykami. Hipokrates w V w.p.n.e. widział w "rachioterapii" obok chirurgii i leczenia farmakologicznego - dyscyplinę lekarską. Hipokrates wiązł też takie zaburzenia jak nieżyty gardła i krtani, duszności, astmę, zapalenie nerek i pęcherza moczowego, zaburzenia seksualne, zaparcia, moczenie mimowolne z przesunięciami kręgów. Niestety rozwijająca się farmacja wyparła stare techniki uzdrawiania przez manipulacje na stawach kostnych.

    Ponowne przywracanie świetności dawnej wiedzy zawdzięczamy synowi wiejskiego proboszcza A.Stillowi (ur. w 1828r.) założycielowi szkoły osteopatów (1882r.), który był zresztą chirurgiem. Kolejnym nauczycielem i praktykiem był D.D.Palmer ojciec i syn B.J.Palmer założyciele rocznej szkoły chiropraktyki. Osteopaci kładli nacisk na zmiany w tkankach miękkich oraz miękkie techniki mobilizacyjne i długie dźwignie zaś chiropraktycy zwracają uwagę większą na zmiany strukturalne kręgosłupa i stosują w zasadzie dźwignie krótkie (wyrostki kręgowe). Z tych obu kierunków bardziej zbliżonymi do założeń medycznych (paradygmat kartezjański) są osteopaci. Obie koncepcje terapii rozwijają się do dziś i wzbudzają coraz większe zainteresowanie lekarzy i pacjentów. Pierwszy Światowy Kongres Medycyny Manualnej odbył się w Szwajcarii w 1958r. W etiologii i patogenezie kręgosłupa i innych stawów uznaje się morfologiczny i czynnościowy punkt widzenia. Współcześnie bardziej znane techniki terapeutyczne wypracowane są przez K.Lewita, W.P. Ackermana, H.Frischa i J.Roex.

    Terapia manualna zajmuje się postępowaniem diagnostyczno-terapeutycznym odwracalnych zaburzeń funkcjonalnych postawy ciała i układu ruchu. Zaburzenia te  mogą wywodzić się ze zmian strukturalnych i towarzyszą im lub są ich konsekwencją. Diagnostyka manualna i terapia manualna jest w stanie pomóc w wielu dolegliwościach somatycznych (patrz Ackerman) i funkcjonalnych (bóle rwy kulszowej, dyskopatie, przepukliny, wrażenie pozornie krótszych lub dłuższych kończyn. Pomoc można uzyskać przy bardzo wielu odczuciach bólowych, neuralgiach czy przeczulicach. Terapia ta obejmuje techniki tkanek miękkich, mobilizacje, manipulacje, terapię nerwowo-mięśniową i terapię nerwowo-mięśniową stabilizującą.

W praktyce prowadzone przypadki to najczęściej osoby z dolegliwościami kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego, kolejno szyjnego i piersiowego. Pacjenci skarżą się wówczas najczęściej na bóle w plecach, miednicy, pośladkach udach i podudziach. Mają najczęściej zaburzoną stabilizację (postawę). Przy urazach (przepuklinach i wypuklinach) w kręgosłupie szyjnym często towarzyszą temu zaburzenia koncentracji, równowagi, widzenia, problemy czuciowo-bólowe w kończynach. Ale najczęstszą sygnalizowaną dolegliwością są bóle w tzw. krzyżu (odc. lędźwiowo-krzyżowy),  problem z wyprostem pleców, bóle, drętwienie czy brak czucia w kończynach. Często prowadzę terapię przy bardzo ostrym bólu i stanie zapalnym chorego odcinka kręgosłupa kiedy to pacjent dostaje od chirurga tylko jedną decyzję - operacja. Rzadziej są to dolegliwości innych stawów kostnych. W wielu przypadkach jestem w stanie pomóc ale są też takie kiedy stanowczo doradzam konsultację chirurgiczną czy proponowany zabieg chirurgiczny.