Chory podczas zabiegu może nie odczuwać nic a mimo to po jednym lub paru zabiegach następuje poprawa zdrowia i możliwe są zmiany pozytywne w obrazie EKG, USG, EMG, tomograficznym czy morfologii.

Pacjent może odczuwać rodzaj chłodnego lub ciepłego powiewu idącego od rąk bioenergoterapeuty.

Pojawić się może cierpnięcie (znieczulenie) różnych miejsc ciała (głowy, piersi, rąk, palców, stóp...)lub przesuwanie się lekkiego napięcia (puchu, ucisku...), nitek po powierzchni ciała.

Mogą pojawić się zawroty głowy, skłonność do kołysania ciała i uczucie senności.

Cierpnięcie może prowadzić do miejscowego znieczulenia lub odrętwienia.

Pojawić się mogą skurcze mięśni mimo woli pacjenta. Organizm pacjenta może zareagować lokalnymi bólami w miejscach dotąd nie odczuwanych jako chore. Może być to tzw. ból wędrujący lub informacja o rozwijającej się dolegliwości, która zareagowała na bioenergię.

Sen spowodowany passami (działaniem) bioenergoterapeuty jest pokrzepiający i ogólnie wzmacniający.

Duże znaczenie w terapii ma fakt akceptowania przez pacjenta osoby terapeuty, czy jest sympatyczna, budzi zaufanie a zabieg jest nieinwazyjny (psychicznie i fizycznie).

W bioenergoterapii nie jest potrzebna ślepa wiara, wystarczy by chory wyraził otwartość na terapię i miał pozytywną motywację.

Nie jest wskazane by w czasie bioenergoterapii były osoby ciekawskie, rozpraszające uwagę pacjenta. Czasem wskazane jest by osoba poddawała się bioterapii bez osób z kręgu rodziny (przy konfliktach rodzinnych).

Bioenergoterapeuta nigdy nie obiecuje za jaki czas nastąpi poprawa stanu zdrowia, decyduje o tym reakcja organizmu pacjenta na pierwszy najdalej drugi zabieg.

Ilość i częstotliwość zabiegów jest zindywidualizowana charakterem zaburzenia bioenergetycznego i cech osobniczych pacjenta. Odstęp między zabiegami winien (przy właściwym zabiegu) wynosić od 2 do 4 tygodni, jest to czas konieczny do zareagowania bioenergetyki pacjenta na w. w. działanie.

Czas trwania zabiegu powinien wynosić od 10 do 30 min, zależnie od stanu zaburzeń bioenergetycznych.

Bioenergoterapeuta nie bada pacjenta w typowy medyczny sposób, lecz metodą bezpośrednią (passów, głasków, impozycji) lub pośrednią (skanowania), która nie wymaga obnażania ciała ! Bioenergoterapeuta może działać przez ubranie, bandaże, opatrunki gipsowe, pościel...

Bioenergoterapia może być wspomaganiem przy każdej chorobie lecz nie każdemu choremu (zindywidualizowanie odbioru bioenergii). Analogią jest tu stosowanie masażu lub zróżnicowanie działania lekarstw hormonalnych itp.

 W razie wystąpienia silnych  (niepokojących) reakcji po zabiegu bioenergoterapeutycznym  należy natychmiast skontaktować się z bioterapeutą, który wykonywał zabieg. W razie wizyty u lekarza należy wspomnieć o stosowanej bioterapii (w wypadku wystąpienia silnego przesilenia – doznań fizycznych czy psychicznych). Doznania takie mogą wystąpić nawet do 3 tygodni po zabiegu bioterapeuty i świadczą  o silnym odbiorze bioenergii jak i wrażliwości pacjenta.

Powyższe reakcje dotyczą zabiegów indywidualnych, reakcje po zabiegach zbiorowych interpretują zasady psychologii.